SEVGİLİ DOSTLAR,

Canım arkadaşım Bülent’in yıllar sonra, beni yıllar öncesine götürdüğü için hem biraz sevinç hemde hüzün içindeyim. Seviniyorum çünkü yıllar sonra onu karşımda, değişmiş ve birazda duble görmekten. Üzülüyorum, çünkü bunca yıl birbirimizle göruşmedigimize, konuşamadığımıza, veya görüsme ve konuşma imkanı bulamadığımıza. Seviniyorum, çünkü yıllar sonra sesini ilk defa telefonda duymanın verdigi mutluluk hiçbir seye değisilmezdi,çünkü o kadar çok seyi paylaşmıstık ki, sanki yirmi yıl degil, daha dün konuşmus gibi sesi çok aşinaydı. Bülent’in yazdığı gibi kader ağlarını herkes için ayrı örüyor. Bugun ayrı bir hüzünü yaşadım. Üç değerli arkadaşımızı kaybettiğimizi yeni öğrendim. İçim parcalandı, yıkıldım. Kendilerine Allahtan rahmet dilerim. Bircok arkadaşımızın belirli mevkilere gelmesi, beni elbetteki mutlu etti.Umarım bölüm arkadaslarımın hepsi muvaffak olmuşlardır. Her ne kadar mezun olurken, o günler geride kaldı dediysekte değismeyen tek sey vardı, o da o günlerin bizi hiçbir zaman bırakmadığıydı. Evet, bende Bülent’le aynı duyguları paylastığımı belirterek, bunun çok önemli bir fırsat olduğunu düşünüyorum ve yıllar sonra bir araya gelip zaman tüneline yolculuk yapmanın heyecanını yaşadığımı belirtmek isterim.Bu organizasyonda emeği geçen bütün dostları tekrar kutladığımı ve diğer bütün dönem arkadaşlarıyla tekrar buluşmak ümidinde olduğumu belirtmek isterim. Bunu başarabiliriz, hayatta herşey mümkün yeterki isteyelim, bunu Obama gösterdi,bizde gösterelim. YES VI CAN. Hepinizi sevgiyle selamliyorum.

İsmail Öven 89-Gıda